Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

Το ποδήλατο στην εξοχή.



Του Γιάννη Ματαλιωτάκη*

Τώρα που μπαίνει η Ανοιξη,τα χιόνια λιώνουν , η φύση ανθίζει, η γη έχει ξεδιψάσει και δίνει τους χυμούς της στα άνθη, στα φυτά της για να ανθίσουν και να βγάλουν τους καρπούς στα δέντρα, είναι η πιο όμορφη εποχή του χρόνου για να βγούμε έξω στην φύση . Για πολλούς συμβολίζει την γέννηση, ενω για μας τους Χριστιανούς την Ανάσταση Του Χριστού μας.Ισως και την ανάταση που χρειάζεται το σώμα μας και η ψυχή μας.
Στο όμορφο χωριουδάκι του Κέδρου οταν πρωτοήρθα με μάγεψε η φύση, ο πράσινος Κατάχλωρος(όνομα και πράγμα), το ποτάμι που δίνει ζωή, δροσιά και χαρίζει μια ομορφιά που μόνο τα παραποτάμια χωριά έχουν.Το περπάτησα απο άκρη σε άκρη, το έτρεξα στον Αγώνα των Δολώπων(που γίνεται καθε χρόνο στις αρχές του Ιουλίου),αλλά πιο πολύ το έχω σεργιανήσει με το ποδήλατο.
            Το ποδήλατο ενα μέσο μεταφοράς για τους φτωχούς χωρικούς που τα παλιά χρόνια αντί για το Γαιδουράκι, είχαν ένα ποδήλατο που ισοδυναμούσε με ένα αυτοκίνητο ίσως….τώρα στις μέρες μας έγινε το μέσο της σωματικής μας ανάτασης  και φυσικής μας ευεξίας.
Ετσι και εμείς διαλέξαμε αυτό το μέσο για να περιηγηθούμε στην όμορφη φύση του χωριού. Γιαυτό  λοιπόν σιγά-σιγά στην αρχή με γρήγορες και απαλές πεταλιές για να ζεσταθούμε , ξεκινάμε την βόλτα μας πρός το Σμόκοβο.Αφου περάσουμε το καφενείο ,  χαιρετήσουμε τους γερόντους και τα παληκάρια , περνούμε εξω απ΄το   Δημοτικό Σχολείο και την Εκκλησία του Χωριού  βγαίνουμε στο όμορφο παρκάκι με το γηπεδάκι που σφύζει από  ζωή με τους πιτσιρικάδες που παίζουν και  κλωτσούν με λαχτάρα την μπάλα. Απο κει βγαίνουμε στον περιφερειακό και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε πολύ  γλυκά μέχρι την έξοδο του χωριού και να πάρουμε τον δρόμο για τα περίφημα Λουτρά Σμοκόβου. Η διαδρομή ειναι ειδυλλιακή , που ενώ μέσα στο χωριό είναι ίσιωμα ,μετά ανηφορίζει και ακολουθά το ποτάμι του χωριού και θαρρείς πως ανεβαίνοντας θα το συναντήσεις κάπου.Το ακούς να κελαρίζει και σου κρατά συντροφιά και καθώς ανεβαίνουν και οι παλμοί μας ,ανεβάζουμε ταχύτητες στο κουρσάκι μας,για να εξισσοροπήσουμε τις πεταλιές μας με τους χτύπους της καρδιάς και να λαχανιάζουμε λιγότερο.
Τα κέδρα καλύπτουν τις πλαγιές μέχρι που σιγά σιγά η βλάστηση γίνεται πυκνότερη, ετσι που νομίζεις οτι μπαίνεις στο δάσος.Τα χιλιόμετρα παιρνούν και φτάνουμε στο γεφυράκι οπου συναντούμε το ποτάμι και κάνουμε μιά σταση για να πάρουμε ανάσες και να θαυμάσουμε την ομορφιά της πλάσης.Απο κει σφίγγει λίγο η ανάβαση και σε 2,5  χιλιόμετρα περίπου φτάνουμε στα Λουτρά Σμοκόβου. Εκεί βλέπουμε τα χαρούμενα πρόσωπα των επισκεπτών ,που μετά το μπάνιο τους βγαινουν απο τα θερμά νερά της πισίνας,ανανεωμένοι ,γεμάτοι δύναμη και ευεξία.Το νερό με την υψηλή περιεκτικότητα θείου ειναι πραγματικό βάλσαμο για αρθρίτιδες,ρευματικά αλλά και για φυσική αποκατάσταση των αθλητών,των κουρασμένων σωματικά,και οσων θέλουν απλά να χαλαρώσουν.Εμείς προσπερνάμε και πάμε στην πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια να πιούμε ενα αναψυκτικό και να δροσιστούμε απο την κουραστική ανάβαση.Το καλοκαίρι που ο Κάμπος βράζει ερχόμαστε εδώ για να βρούμε δροσιά.
Οι πιό προπονημένοι θα συνεχίσουν για  μερικά χιλιόμετρα ακόμη μέχρι την λουτροπηγή  (το Ομώνυμο χωριό του Σμόκοβου). Η θέα  της  Λίμνης μισό χιλιόμετρο πρίν την είσοδο του χωριού θα τους αποζημιώσει. Επίσης και ενα ψητό μεζεδάκι στην πλατεία του χωριού να αναπληρώσει την χαμένη ενέργεια τους.
Η επιστροφή στην κατηφόρα ειναι πιό δυσκολη, γιατί την  Ανοιξη εχει ακόμη δροσιά και το παγωμένο αεράκι μπορεί να μας κρυώσει, γιαυτό λοιπόν φοράμε τα αντιανεμικά μας.Μια παλία εφημερίδα στο στήθος ειναι ενα παλιό κόλπο για να ρουφήξει τον ιδρώτα μας,θα μας βοηθήσει να κατεβούμε στεγνοί μέχρι τον κάμπο.Ας ειναι καλά  ο Βαρελάς του χωριού, μαζί με το  τσιπουράκι που μας κέρασε…. Μας ζέστανε την ψυχή και το σώμα  μας τόσο , που η μεγάλη μας λαχτάρα μόλις ξαναρθούμε στο χωριό είναι να πάρουμε το ποδήλατο και μαζί πάλι να ανηφορίσουμε  τον δρόμο για τα Λουτρά .....για μιά ακόμη φορά.
Πληροφορίες για τα ΛΟΥΤΡΑ ΣΜΟΚΟΒΟΥ: Τηλ: 2443061210
Και στο site http://www.loutrasmokovou.gr
*Βετεράνος Αθλητής Ποδηλασίας.

το άρθρο αυτό έχει αναπαραχθεί απο την δημοσίευση του  στην τοπική εφημερίδα "Ο ΚΕΔΡΙΩΤΗΣ" στο 2ο τεύχος του 2013